KRUCJATA ANTYTURECKA

biustonosz Zwycięstwa tureckie budziły niepokój zarówno na Węgrzech, jak we Włoszech. Sytuacja Węgier, gdzie po śmierci Ludwika Wielkiego rządy znalazły się w rękach jego zięcia — Zygmunta Luksemburskiego, była podówczas krytyczna. W kraju toczyła się ostra walka stronnictw, król bowiem, pochłonięty swymi planami dynastycznymi, nie posiadał wystarczającej powagi, by skupić wokół siebie cały naród do walki z niebezpieczeństwem tureckim. Szukał więc pomocy na Zachodzie, starając się wykorzystać nastroje przychylne dla poczynań krucjatowych. W zorganizowanej wyprawie krzyżowej wzięli udział feudałowie francuscy i niemieccy, a poza nimi napłynęli ochotnicy z Burgundii, Flandrii, Luksemburga, Anglii, Szwajcarii, a nawet Polski i Wołoszczyzny. Pomoc przyobiecali Wenecjanie i cesarz bizantyński. Krzyżowcy przeprawili się przez Dunaj i podjęli ofensywę przeciwko Turkom, których główne siły znajdowały się podówczas nad Bosforem. Po odniesieniu paru sukcesów, bez większego zresztą znaczenia, przystąpili do oblegania Nicopolis. Pod murami tego miasta doszło 22 września 1396 r. do decydującego starcia z przybyłą na odsiecz armią turecką, dowodzoną osobiście przez sułtana Bajazeta. W bitwie powyższej raz jeszcze wystąpiły w całej pełni ujemne strony feudalnego sposobu walki. Pościel

Nasz serwis powstaje we Współpracy z najlepszymi stronami WWW: