prace magisterskie Ciężkie zadanie uporządkowania państwa odziedziczonego po śmierci Łokietka przez jego syna, Kazimierza Wielkiego (1333—1370), wymagało od nowego władcy dużych zdolności dyplomatycznych. Posiadał je Kazimierz w znacznym stopniu i dzięki temu potrafił wyprowadzić kraj z trudnej sytuacji, w jakiej umierając pozostawił go Łokietek. Wykorzystując pomoc sojusznika węgierskiego, doprowadził do ugody z JjnjniJLjycsjemjbjJTdtrajJctóry na zjeździe wyszebradzkira (1335) zgodził sią zrezygnować z praw do korony polskiej w zamian za odszkodowanie pieniężne i obietnicą wyrzeczenia się Śląska. Pozbawiwszy w ten sposób Zakon sprzymierzeńca, Kazimierz zgodził się na oddanie swego z nim sporu pod arbitraż węgiersko-czeski. A gdy ten nie przyniósł spodziewanego rezultatu, odwołał się do sądu kanonicznego, który uznał wszystkie pretensje polskie do utraconych ziem. Wprawdzie Zakon powyższego wyroku nie przyjął, wykorzystał go jednak Kazimierz jako ważki atut w dalszych rokowaniach z krzyżakami, zakończonych tym razem kompromisem. Na mocy bowiem podpisanego w Kaliszu pokoju (1343), Kazimierz odzyskiwał Kujawy i _ziemie, dobrzyńską, zrzekał ^ięjiatormast Pomorza oraz ziem chełmińskiej i micha-łowskięj. Układ miał być zatwierdzony przez papieża, sankcji tej jednak nigdy nie uzyskał, co stało się pretekstem do podważenia w przyszłości jego postanowień przez Kazimierza. Schody

Mieszadła, sprzęt laboratoryjny